Passie voor weidse, bergachtige landschappen met een hoge horizon en weinig lucht. In de natuur kun je soms twee gevoelens tegelijk ervaren. Aan de ene kant ben je je zeer bewust van de nietigheid ten opzichte van het immense landschap om je heen, maar tegelijkertijd ervaar je dat als een geweldadige sensatie.

Wanneer je naar het werk van Annemie Sijstermans kijkt ervaar je de grootsheid van de natuur onder andere door de diepte die zij in haar werk aanbrengt door middel van abstracte vormen, die het oog ritmisch het schilderij inleiden. De sensatie die een landschap oproept weet zij perfect weer te geven door een grote nuance in haar kleuren aan te brengen, die veel intenser zijn dan je ze in werkelijkheid ervaart. Haar landschappen krijgen er iets vrolijks van, iets zinderends van, waardoor het een genot is om er naar te kijken.

Yvonne Yzermans, kunsthistorica